Recaizade´nin henüz on beş yaşında iken kaybettiği oğlu Nijad Ekrem´in anısını güçlü kalemiyle ölümsüzleştirdiği eseridir. Nijad ile geçirdiği günlerden Küçüksu’daki kabristana uzanan hayatının hüzünlü bir kesitini işlediği manzum ve mensur bu eserin önemli yanlarından biri Türk edebiyat tarihinde "anı" tarzında kaleme almış ilk eserlerden olmasıdır.